mijn reuzenvoeten in kleine Thaise slippers18/02
Marjan eet haar eerste pannenkoek met banaan en chocoladesaus17/2
de heel kramikkelige bus in Sukhothai op weg naar de site van de oude stad
20/2
op de site van Sukhothai
zondag 28 februari 2010
zaterdag 27 februari 2010
de koude achter ons - lang leve de zon!
Tja, je gaat dan naar Thailand om te relaxen. En we hebben de eerste week nog geen tijd gehad om te bloggen. Drukdrukdruk!
Maar laten we beginnen bij het vertrek. Alles is eigenlijk vrij vlot verlopen, we hebben één keer moeten overstappen in Wenen. Daarna tien uur op het vliegtuig naar Bangkok. Slapen op een vliegtuig is vreselijk. Dus we kwamen redelijk uitgeput toe.
Eenmaal aangekomen in de stad hadden we de moed om met de zwaar beladen rugzak het guesthouse te zoeken dat Marjan had gevonden. Maar helaas, na een zweterige wandeltocht blijken er geen kamers meer te zijn. Wij op zoek naar een ander guesthouse... bezweet en vermoeid. Maar hallelujah, een vriendelijke man op straat biedt aan om ons naar een guesthouse te begeleiden. En het blijkt nog mee te vallen ook! Dit wordt ons kamer voor twee dagen. Maar eenmaal gesetteld in de kamer overvalt me een lichte paniekaanval. "Help, ik ben in Bangkok, in een vreemd land, het is hier heet, ik ken mijn weg niet, ik ken de taal niet. Wat heb ik gedaan!!!!" We hebben allebei een beetje heimwee. Maar na een verkwikkende douche gaan we de stad verkennen. En ik moet zeggen, het eerste noedelsoepje in een kraampje langs de weg valt heel goed mee. Het begint er al beter uit te zien. We verkennen de stad nog een beetje en kruipen dan onder de wol, allez, onder het laken, wol is een beetje een vreemd woord hier in het land waar ik mijn vel uitzweet :-) oh oh, nog vergeten. De eerste zalige massage gehad. Amai, da's niet te vergelijken. Hier geven ze zo'n heerlijke massages. Dat doet zo'n deugd.
De volgende dag slapen we tot een stuk in de dag... we zitten nog op het Belgische uur. Daarna weer op zoek naar eten. Eten, eten, eten, da's het enige waar een mens aan denkt hier in Thailand, want alles is nieuw en oh zo lekker. Wat een luxe, de enige zorg hier is: Wat ga ik eten vandaag?
En we hebben dan ook weer superlekker gegeten. Marjan had zin in een yellow fried curry met crab. Heeeeeeeerlijk!!!! Om je vingers bij af te smikkelen, zo goe!
Na wat food gingen we op zoek naar vervoer.Want we wilden gaan shoppen in Chinatown. Uiteindelijk belanden we op de taxiboot. Maar wat blijkt, 't was al na zes uur en de winkels gingen sluiten. Lap, daar gaat onze grote uitstap voor de dag! Dan maar weer wat rondgeslenterd. Ons guesthouse lag vlakbij Khao Sang Road, een toeristenbuurt. En vol met kraampjes en winkeltjes. Shoppen shoppen shoppen!!!!
Ongelofelijk hoe goedkoop alles hier in Thailand is. Een shoppingparadijs. En natuurlijk, na dat lange shoppen verdient een mens toch een massage, niewaar? Dus, massage nummer 2. Heaven. Ik heb ook het heerlijkste sinaasappelsapje gedronken in mijn leven. Wat smaakt het fruit hier zo lekker zoet en rijk. Njam, njam.
Na een dagje genieten weer veel te laat in bed. Tomorrow is another day!
Lap, dag 3: regen! Hoe kan dit nu!!! Overal waar ik op reis ga, het mag nog zo'n warm land zijn, het begint te regenen. Gelukkig duurt het niet lang, we springen in de taxi naar het busstation. Onze volgende stop is Sukhothai... 7 uur op de bus. Allez, 7,5 uur. We hebben buspech! Midden op een drukke baan, we dachten dat we toch ergens middenin op die baan op een pechstrook stonden, begint de chauffeur de bus op te lappen. Tja, dat krijg je als je met de locals wil reizen en geen dure toeristenbus wil nemen. Avontuur!!!
Zeg, en wat ze zeggen, die Thaise mensen zijn zo relax met da Bhoedisme en zo, geene waar zenne. Snel dat alles moe gaan, snel snel de backpack in de bus, snelsnel nog es naar wc, snelsnel opstappen, snelsnel naar ons zitje en hup weg. 's Middags stoppen we ergens, joepie! op't gemak een noedelsoepje drinken! NEE HOOR! snel naar wc, soepje binnenkappen, sigaret in sneltempo opsmoren en hop, tien minuten later zaten we alweer op de bus, met een pijnlijke poep van al dat neerzitten. Relaxe thai, tzal wel! :-)
's Avonds komen we aan in Sukhothai. Wat een prachtige kamer in Sila Guesthouse! Houten vloeren, mooi in groen geschilderd, heerlijk zachte bedden met een donsdeken! luxe! Dit is nu een topkamer en dat voor nog geen vier euro per persoon per nacht. Dit doet zo'n deugd na de drukte van Bangkok, we horen de vogeltjes fluiten, de krekels krekelen, de wind in de haren... de honden blaffen, de honden die ons achtervolgen, de honden midden in de straat waarlangs we niet durven passeren. Man, er zitten veel honden in Sukhothai... en geen lieve hondjes die je wil aaien, vieze honden die blaffen naar iedereen die passeert. Help, ik heb schrik van de honden! De weg van het guesthouse naar het centrum van Sukhothai ligt vol honden! Maar uiteindelijk bereiken we het centrum waar Celine op ons wacht. Celine is een vriendin van Marjan die al een paar maanden in Azië rondreist dus ik krijg allemaal superleuke, inspirerende verhalen te horen. We hebben de hele avond gezellig gebabbeld in een plaatselijke marktje bij mn eerste pad thai, een thais gerechtje.
Ja, ge zult mij hier nog veel horen praten van eten, want alles is hier heel lekkerrrrrrr.
Daarna wacht ons weer een avontuurlijke tocht naar huis langs de honden. Jeeha!
Morgen wacht ons een eerste toeristische dag. We bezoeken de oude stad van Sukhothai. Dit was vroeger één van de hoofdsteden van Thailand en er liggen nog restanten van de tempelcomplexen. Dus vroeg uit de veren, allez, het lukt ons toch om eens voor twaalf uur op te staan - 't is zo moeilijk om van dat Belgisch uur af te geraken - hup met de plaatselijke bus naar de oude stad. Allez, bus, alles hangt met haken en ogen aan elkaar en er staan wat bankjes achterin een soort laadbak met een zeil erover.
En mensen, jullie gaan het niet geloven, maar jaja, ik heb een hele dag met de fiets rondgereden in de oude stad. Met de fiets, inderdaad! De beste manier om de site te bezoeken. Tempeltje, boedahbeeldje, nog tempeltje, groter boedhabeeldje, nog tempeltje, nog groter boedhabeeldje.
't Is mooi, maar na een paar uur rondfietsen heb je het wel gezien. Vreemd ook, de mensen kijken veel naar mij, lachen vriendelijk en een mevrouw gaf me zelfs een hand zonder me aan te kijken. Ik vermoed dat het aan mijn bleke huid ligt, da's hier een teken van schoonheid. HAHA! nice!
Daarna zijn we ook op een plek gekomen waar men de voetstap van Boedha vereert. En er waren net een meute monnikken aan't bidden, fascinerend. Daarna nog wat geslenterd op een plaatselijke markt en wat fruit gekocht. Die marktjes ruiken heerlijk en je ziet er allerlei nieuwe soorten groenten en fruit. zalig. En ineens, wie tuut er naar ons vanuit de bus, onze buschauffeur, wij moesten nog onze fiets terugbrengen dus we dachten, die bus hebben we gemist, maar nee hoor, diene mens keert z'n krammikelig vehikel op de weg en komt ons halen aan het fietsdepot. Weeral chance.
Die avond hebben we weer afgesproken met Celine. Marjan moet drie keer haar eten bestellen, want het vrouwtje verstaat geen Engels en ze vindt dat het gerecht te pikant is, dus weigert ze het eten te maken. Ge komt hier soms toeren tegen, zenne. De volgende dag staan we alweer paraat om naar Chiang Mai te trekken. Oh! Wat hier ook zo wijs is, elk huis heeft zo een klein tempeltje voor de deur waarop wierook staat en wat beeldjes en ook offers. Bij ons guesthouse stond een flesje Fanta... met rietje!
De volgende avond arriveren we na een hobbellige rit in Chiang Mai, amai! M'n eerst TukTukrit, wow! Alleen vindt de chauffeur ons guesthouse niet, we rijden hopeloos verloren in al die kleine straatjes en het mens verstaat wederom geen woord Engels. Na een tijdje herkent Marjan een straat en we springen uit de TukTuk. Da mens was blij dat ze van ons af was. Kent guesthouse is ons verblijf voor de komende twee weken, maar als we de deur van ons kamer opendoen, word ik een beetje stillekes. Slik, wat een verschil met ons vorige luxekamer. Ik ben er niet zo happy mee, maar het is spotgoedkoop: 1,5 euro per persoon per nacht. Marjan probeert me wat op te vrolijken, maar we vluchten snel de kamer uit. Al slenterend komen we op de zondagsmarkt van Chiang Mai, een publiekstrekker en het Walhalla van eten en shoppen. Joepie jee, we kijken ons ogen uit aan al de kraampjes met vreemd eten. Ik wil dit proeven en dit en dit en ook dit en oh dit ziet er ook lekker uit... Allez, we hebben ons daar redelijk volgepropt met allerlei lekkernijen. Ons dessert was een pannenkoek met een banaan ertussen overgoten met chocoladesaus en besprenkeld met gemalen nootjes, grrrrr.... ik doe Homer na uit de Simpsons met een beetje kwijl die uit z'n mond druipt. Dit is zalig! Chiang Mai is dé stad van lekker eten en genieten. Dat zullen we de komende dagen zeker merken. Het enige waar we hier aan denken, de vraag van elke dag: "Wat en waar gaan we eten?". Onze conversaties bestaan vooral uit wat gaan we eten, het eten was lekker, ik heb honger, gaan we nog iets eten.... En het fantastische is, we eten ook heel gezond! Dus eigenlijk vallen we zelfs nog af als je vergelijkt met wat voor brol we in België eten. Leuk nie?
Allez, na ons volpropfestijn hebben we natuurlijk weeral geshopt want je kan gewoon alles kopen op die markt. Ik was in mijn sjakossenavond, heb er zo'n vijftal gekocht, hmhm.
Moe en voldaan kruipen we in ons bed om de volgende morgen gewekt te worden door het roekoeroekoe van de duifjes en wat later blijkt ook een papegaai. Maar het blijkt ook een saaie papegaai. We komen hem tegen met z'n baasje en die mens vraagt aan z'n papegaai om iets te zeggen tegen ons en het beest wil niet. De papegaai is ook grijs, wat is dat nu? grijs! allez!
De volgende dag ziet ons kamer er al veel beter uit. Marjan koopt 's avonds ook een blommeke en we hangen wat tekeningen op van de neefjes en nichtjes. Het tabernakel dat Els ons meegegeven heeft en het popje van Martine, merci trouwens hé meiskes. Een tafellakentje, Marjan die de badkamer wat kuist en we hebben een droomkamer!
En we hebben nog een verrassing die dag: Celine komt onverwacht toch naar Chiang Mai. Dat moet gevierd worden!
Maar eerst onze eerste massageles met de blinde masseur Sin Tsjai. Eén probleempje, we staan aan het verkeerde massagesalon. We moeten naar het lokaal waar de cursussen worden gegeven. Hm, en een blinde kan het ons moeilijk op de kaart aanduiden, niewaar. En z'n Engels is wederom ook niet van jedatjes. Wat nu? Gelukkig zijn we al een paar keer gered door de goedheid van de Thai. Een Thais koppel die net gemasseerd is en compleet ontstrest, biedt ons een lift aan naar het massagelokaal van Sin Tsjai. Nog een probleempje, zij weten het eigenlijk ook niet zo goed zijn en we hebben geen adres of telefoonnummer. Na drie kwartier rondrijden zijn we eindelijk waar we moeten zijn. Het Thais koppel mag alweer een massage laten doen want ze zijn weer wat gestresseerd van ons heel de tijd rond te rijden in de verkeerschaos van Chiang Mai. Bij deze, lieve mensen, nog eens duizend maal dank.
Een uur te laat arriveren we in een vrij voos kot. Maar wat blijkt, de cursus is heel leerrijk. En doordat de leraar blind is, leert hij ons heel goed voelen waar en hoe we moeten masseren. Alleen jammer dat een betweterige Amerikaan Mike nog een uur met ons blijft zeveren na de les. Die Amerikanen zeggen iets met tien zinnen, terwijl wij er al met één genoeg hebben. Soms kan het wel irritant zijn, vooral omdat we afgesproken hebben met Celine. We moeten eten!
De volgende dagen in Chiang Mai zijn een ontdekkingstocht. Het is een supergezellige stad, vol lekkere eethuisjes, eetkraampjes, marktjes, ... veel sfeer, veel vriendelijke mensen, vriendelijke toeristen. We gaan elke dag van 17u tot 19u naar de massageles. En daarna weer lekker eten. Je hebt hier ook veel resto's die gezonde voeding aanbieden. En de sapjes zijn heeeeeemels! De massageles is leerrijk, maar de medeleerlingen zijn een beetje vreemd. Allez, er zit een toffe Spaanse madam, zo'n echte globbetrotster. Maar er zit ook een vreemde Rus, Peter genaamd. En elke dag brengt ie wel een nieuwe madam mee. Dus we vermoeden dat ze hier een cursus massage volgen om in Russia een eigen massage/hm...en nog iets anders-salon op te starten. De Rus is ook een beetje degoutant, hij stopt z'n T-Shirt in de broek, maar zijn buik is daar iets te dik voor. Niet zo apetijtelijk om op te kijken en zeker niet om op te oefenen. Maar allez, we hebben hem al goed uitgelachen, hij verstaat ons toch niet, hihi.
En de leraar is ook zo grappig. Ik heb al een uitbarsting van de slappe lach gekregen. Hij heeft zo instructies en zegt dan ipv left, right.... left, light. Een keer kan ik mij nog inhouden, maar als ie constant left light left light zit te zeggen in mijn oor, dan barst ik in lachtranen uit. Dienen mens begon zelfs mee te lachen met mij :-) oeps. Maar sorry, ik kon niet stoppen. En als we goed masseren, stoot hij zo'n goedkeurende grom uit. Ggggmmmmm, hilarisch! Ja, 't is wel fun met de Russische maffia en de lelaal left light.
Donderdag hebben we dan afscheid moeten nemen van Celine, na al ons leuke avonden in Chiang Mai en dat was wel minder grappig. 't Was heel tof met ons drietjes. En ze heeft ons een boekje met Monchichi op gegeven! 't Is een notaboekje met foto's van Monchichi en zinnetjes als "let's go! my best friends have a good lucky days!" Funny toch! Ik ijver voor een revival van Monchichi! En als ik hier een liveone vind, dan neem ik hem mee! Je vindt dat niet meer in België toch. En als iemand weet waar wel in België, let me know!
Dus Celine, als je dit leest, merci voor de fijne dagen in Chiang Mai! en de blueberry cheese pie en de wontons en de cashewnutsalade en de "best mojito's in town' en de Mai Thai's en de bananenchips oh en de frietjes! En i'll let you know how the sticky mango rice is!
Zo, dit is het voorlopige relaas van ons avonturen in Thailand. Tja, veel spannende dingen hebben we eigenlijk nog niet gedaan. We hebben vooral al heel veel genoten! En het is hier zo relax, je zweeft ipv haastig ergens naartoe te moeten, je lacht naar iedereen. (allez, niet naar de bloemekesverkopers want anders blijven ze aan je tafeltje staan!)
Nu weet ik waarom al die boedhabeelden zo onverschillig staren. Zo van: "Poeh. Stress. Ik kenne dat nie zenne! Poeh! waar zitte gulder over te sjtresshen. ik zittekik ier hoe in mijn lotushoudingsken en mijn ogen halftoe en mijn handen open. Maakte gulder ulder maar zorgen om alles, mij kan dat niks nie schelen zenne!
Allez, we gaan hier dus nog wa verder ontstressen in Chiang Mai. Tot binnenkort!
Maar laten we beginnen bij het vertrek. Alles is eigenlijk vrij vlot verlopen, we hebben één keer moeten overstappen in Wenen. Daarna tien uur op het vliegtuig naar Bangkok. Slapen op een vliegtuig is vreselijk. Dus we kwamen redelijk uitgeput toe.
Eenmaal aangekomen in de stad hadden we de moed om met de zwaar beladen rugzak het guesthouse te zoeken dat Marjan had gevonden. Maar helaas, na een zweterige wandeltocht blijken er geen kamers meer te zijn. Wij op zoek naar een ander guesthouse... bezweet en vermoeid. Maar hallelujah, een vriendelijke man op straat biedt aan om ons naar een guesthouse te begeleiden. En het blijkt nog mee te vallen ook! Dit wordt ons kamer voor twee dagen. Maar eenmaal gesetteld in de kamer overvalt me een lichte paniekaanval. "Help, ik ben in Bangkok, in een vreemd land, het is hier heet, ik ken mijn weg niet, ik ken de taal niet. Wat heb ik gedaan!!!!" We hebben allebei een beetje heimwee. Maar na een verkwikkende douche gaan we de stad verkennen. En ik moet zeggen, het eerste noedelsoepje in een kraampje langs de weg valt heel goed mee. Het begint er al beter uit te zien. We verkennen de stad nog een beetje en kruipen dan onder de wol, allez, onder het laken, wol is een beetje een vreemd woord hier in het land waar ik mijn vel uitzweet :-) oh oh, nog vergeten. De eerste zalige massage gehad. Amai, da's niet te vergelijken. Hier geven ze zo'n heerlijke massages. Dat doet zo'n deugd.
De volgende dag slapen we tot een stuk in de dag... we zitten nog op het Belgische uur. Daarna weer op zoek naar eten. Eten, eten, eten, da's het enige waar een mens aan denkt hier in Thailand, want alles is nieuw en oh zo lekker. Wat een luxe, de enige zorg hier is: Wat ga ik eten vandaag?
En we hebben dan ook weer superlekker gegeten. Marjan had zin in een yellow fried curry met crab. Heeeeeeeerlijk!!!! Om je vingers bij af te smikkelen, zo goe!
Na wat food gingen we op zoek naar vervoer.Want we wilden gaan shoppen in Chinatown. Uiteindelijk belanden we op de taxiboot. Maar wat blijkt, 't was al na zes uur en de winkels gingen sluiten. Lap, daar gaat onze grote uitstap voor de dag! Dan maar weer wat rondgeslenterd. Ons guesthouse lag vlakbij Khao Sang Road, een toeristenbuurt. En vol met kraampjes en winkeltjes. Shoppen shoppen shoppen!!!!
Ongelofelijk hoe goedkoop alles hier in Thailand is. Een shoppingparadijs. En natuurlijk, na dat lange shoppen verdient een mens toch een massage, niewaar? Dus, massage nummer 2. Heaven. Ik heb ook het heerlijkste sinaasappelsapje gedronken in mijn leven. Wat smaakt het fruit hier zo lekker zoet en rijk. Njam, njam.
Na een dagje genieten weer veel te laat in bed. Tomorrow is another day!
Lap, dag 3: regen! Hoe kan dit nu!!! Overal waar ik op reis ga, het mag nog zo'n warm land zijn, het begint te regenen. Gelukkig duurt het niet lang, we springen in de taxi naar het busstation. Onze volgende stop is Sukhothai... 7 uur op de bus. Allez, 7,5 uur. We hebben buspech! Midden op een drukke baan, we dachten dat we toch ergens middenin op die baan op een pechstrook stonden, begint de chauffeur de bus op te lappen. Tja, dat krijg je als je met de locals wil reizen en geen dure toeristenbus wil nemen. Avontuur!!!
Zeg, en wat ze zeggen, die Thaise mensen zijn zo relax met da Bhoedisme en zo, geene waar zenne. Snel dat alles moe gaan, snel snel de backpack in de bus, snelsnel nog es naar wc, snelsnel opstappen, snelsnel naar ons zitje en hup weg. 's Middags stoppen we ergens, joepie! op't gemak een noedelsoepje drinken! NEE HOOR! snel naar wc, soepje binnenkappen, sigaret in sneltempo opsmoren en hop, tien minuten later zaten we alweer op de bus, met een pijnlijke poep van al dat neerzitten. Relaxe thai, tzal wel! :-)
's Avonds komen we aan in Sukhothai. Wat een prachtige kamer in Sila Guesthouse! Houten vloeren, mooi in groen geschilderd, heerlijk zachte bedden met een donsdeken! luxe! Dit is nu een topkamer en dat voor nog geen vier euro per persoon per nacht. Dit doet zo'n deugd na de drukte van Bangkok, we horen de vogeltjes fluiten, de krekels krekelen, de wind in de haren... de honden blaffen, de honden die ons achtervolgen, de honden midden in de straat waarlangs we niet durven passeren. Man, er zitten veel honden in Sukhothai... en geen lieve hondjes die je wil aaien, vieze honden die blaffen naar iedereen die passeert. Help, ik heb schrik van de honden! De weg van het guesthouse naar het centrum van Sukhothai ligt vol honden! Maar uiteindelijk bereiken we het centrum waar Celine op ons wacht. Celine is een vriendin van Marjan die al een paar maanden in Azië rondreist dus ik krijg allemaal superleuke, inspirerende verhalen te horen. We hebben de hele avond gezellig gebabbeld in een plaatselijke marktje bij mn eerste pad thai, een thais gerechtje.
Ja, ge zult mij hier nog veel horen praten van eten, want alles is hier heel lekkerrrrrrr.
Daarna wacht ons weer een avontuurlijke tocht naar huis langs de honden. Jeeha!
Morgen wacht ons een eerste toeristische dag. We bezoeken de oude stad van Sukhothai. Dit was vroeger één van de hoofdsteden van Thailand en er liggen nog restanten van de tempelcomplexen. Dus vroeg uit de veren, allez, het lukt ons toch om eens voor twaalf uur op te staan - 't is zo moeilijk om van dat Belgisch uur af te geraken - hup met de plaatselijke bus naar de oude stad. Allez, bus, alles hangt met haken en ogen aan elkaar en er staan wat bankjes achterin een soort laadbak met een zeil erover.
En mensen, jullie gaan het niet geloven, maar jaja, ik heb een hele dag met de fiets rondgereden in de oude stad. Met de fiets, inderdaad! De beste manier om de site te bezoeken. Tempeltje, boedahbeeldje, nog tempeltje, groter boedhabeeldje, nog tempeltje, nog groter boedhabeeldje.
't Is mooi, maar na een paar uur rondfietsen heb je het wel gezien. Vreemd ook, de mensen kijken veel naar mij, lachen vriendelijk en een mevrouw gaf me zelfs een hand zonder me aan te kijken. Ik vermoed dat het aan mijn bleke huid ligt, da's hier een teken van schoonheid. HAHA! nice!
Daarna zijn we ook op een plek gekomen waar men de voetstap van Boedha vereert. En er waren net een meute monnikken aan't bidden, fascinerend. Daarna nog wat geslenterd op een plaatselijke markt en wat fruit gekocht. Die marktjes ruiken heerlijk en je ziet er allerlei nieuwe soorten groenten en fruit. zalig. En ineens, wie tuut er naar ons vanuit de bus, onze buschauffeur, wij moesten nog onze fiets terugbrengen dus we dachten, die bus hebben we gemist, maar nee hoor, diene mens keert z'n krammikelig vehikel op de weg en komt ons halen aan het fietsdepot. Weeral chance.
Die avond hebben we weer afgesproken met Celine. Marjan moet drie keer haar eten bestellen, want het vrouwtje verstaat geen Engels en ze vindt dat het gerecht te pikant is, dus weigert ze het eten te maken. Ge komt hier soms toeren tegen, zenne. De volgende dag staan we alweer paraat om naar Chiang Mai te trekken. Oh! Wat hier ook zo wijs is, elk huis heeft zo een klein tempeltje voor de deur waarop wierook staat en wat beeldjes en ook offers. Bij ons guesthouse stond een flesje Fanta... met rietje!
De volgende avond arriveren we na een hobbellige rit in Chiang Mai, amai! M'n eerst TukTukrit, wow! Alleen vindt de chauffeur ons guesthouse niet, we rijden hopeloos verloren in al die kleine straatjes en het mens verstaat wederom geen woord Engels. Na een tijdje herkent Marjan een straat en we springen uit de TukTuk. Da mens was blij dat ze van ons af was. Kent guesthouse is ons verblijf voor de komende twee weken, maar als we de deur van ons kamer opendoen, word ik een beetje stillekes. Slik, wat een verschil met ons vorige luxekamer. Ik ben er niet zo happy mee, maar het is spotgoedkoop: 1,5 euro per persoon per nacht. Marjan probeert me wat op te vrolijken, maar we vluchten snel de kamer uit. Al slenterend komen we op de zondagsmarkt van Chiang Mai, een publiekstrekker en het Walhalla van eten en shoppen. Joepie jee, we kijken ons ogen uit aan al de kraampjes met vreemd eten. Ik wil dit proeven en dit en dit en ook dit en oh dit ziet er ook lekker uit... Allez, we hebben ons daar redelijk volgepropt met allerlei lekkernijen. Ons dessert was een pannenkoek met een banaan ertussen overgoten met chocoladesaus en besprenkeld met gemalen nootjes, grrrrr.... ik doe Homer na uit de Simpsons met een beetje kwijl die uit z'n mond druipt. Dit is zalig! Chiang Mai is dé stad van lekker eten en genieten. Dat zullen we de komende dagen zeker merken. Het enige waar we hier aan denken, de vraag van elke dag: "Wat en waar gaan we eten?". Onze conversaties bestaan vooral uit wat gaan we eten, het eten was lekker, ik heb honger, gaan we nog iets eten.... En het fantastische is, we eten ook heel gezond! Dus eigenlijk vallen we zelfs nog af als je vergelijkt met wat voor brol we in België eten. Leuk nie?
Allez, na ons volpropfestijn hebben we natuurlijk weeral geshopt want je kan gewoon alles kopen op die markt. Ik was in mijn sjakossenavond, heb er zo'n vijftal gekocht, hmhm.
Moe en voldaan kruipen we in ons bed om de volgende morgen gewekt te worden door het roekoeroekoe van de duifjes en wat later blijkt ook een papegaai. Maar het blijkt ook een saaie papegaai. We komen hem tegen met z'n baasje en die mens vraagt aan z'n papegaai om iets te zeggen tegen ons en het beest wil niet. De papegaai is ook grijs, wat is dat nu? grijs! allez!
De volgende dag ziet ons kamer er al veel beter uit. Marjan koopt 's avonds ook een blommeke en we hangen wat tekeningen op van de neefjes en nichtjes. Het tabernakel dat Els ons meegegeven heeft en het popje van Martine, merci trouwens hé meiskes. Een tafellakentje, Marjan die de badkamer wat kuist en we hebben een droomkamer!
En we hebben nog een verrassing die dag: Celine komt onverwacht toch naar Chiang Mai. Dat moet gevierd worden!
Maar eerst onze eerste massageles met de blinde masseur Sin Tsjai. Eén probleempje, we staan aan het verkeerde massagesalon. We moeten naar het lokaal waar de cursussen worden gegeven. Hm, en een blinde kan het ons moeilijk op de kaart aanduiden, niewaar. En z'n Engels is wederom ook niet van jedatjes. Wat nu? Gelukkig zijn we al een paar keer gered door de goedheid van de Thai. Een Thais koppel die net gemasseerd is en compleet ontstrest, biedt ons een lift aan naar het massagelokaal van Sin Tsjai. Nog een probleempje, zij weten het eigenlijk ook niet zo goed zijn en we hebben geen adres of telefoonnummer. Na drie kwartier rondrijden zijn we eindelijk waar we moeten zijn. Het Thais koppel mag alweer een massage laten doen want ze zijn weer wat gestresseerd van ons heel de tijd rond te rijden in de verkeerschaos van Chiang Mai. Bij deze, lieve mensen, nog eens duizend maal dank.
Een uur te laat arriveren we in een vrij voos kot. Maar wat blijkt, de cursus is heel leerrijk. En doordat de leraar blind is, leert hij ons heel goed voelen waar en hoe we moeten masseren. Alleen jammer dat een betweterige Amerikaan Mike nog een uur met ons blijft zeveren na de les. Die Amerikanen zeggen iets met tien zinnen, terwijl wij er al met één genoeg hebben. Soms kan het wel irritant zijn, vooral omdat we afgesproken hebben met Celine. We moeten eten!
De volgende dagen in Chiang Mai zijn een ontdekkingstocht. Het is een supergezellige stad, vol lekkere eethuisjes, eetkraampjes, marktjes, ... veel sfeer, veel vriendelijke mensen, vriendelijke toeristen. We gaan elke dag van 17u tot 19u naar de massageles. En daarna weer lekker eten. Je hebt hier ook veel resto's die gezonde voeding aanbieden. En de sapjes zijn heeeeeemels! De massageles is leerrijk, maar de medeleerlingen zijn een beetje vreemd. Allez, er zit een toffe Spaanse madam, zo'n echte globbetrotster. Maar er zit ook een vreemde Rus, Peter genaamd. En elke dag brengt ie wel een nieuwe madam mee. Dus we vermoeden dat ze hier een cursus massage volgen om in Russia een eigen massage/hm...en nog iets anders-salon op te starten. De Rus is ook een beetje degoutant, hij stopt z'n T-Shirt in de broek, maar zijn buik is daar iets te dik voor. Niet zo apetijtelijk om op te kijken en zeker niet om op te oefenen. Maar allez, we hebben hem al goed uitgelachen, hij verstaat ons toch niet, hihi.
En de leraar is ook zo grappig. Ik heb al een uitbarsting van de slappe lach gekregen. Hij heeft zo instructies en zegt dan ipv left, right.... left, light. Een keer kan ik mij nog inhouden, maar als ie constant left light left light zit te zeggen in mijn oor, dan barst ik in lachtranen uit. Dienen mens begon zelfs mee te lachen met mij :-) oeps. Maar sorry, ik kon niet stoppen. En als we goed masseren, stoot hij zo'n goedkeurende grom uit. Ggggmmmmm, hilarisch! Ja, 't is wel fun met de Russische maffia en de lelaal left light.
Donderdag hebben we dan afscheid moeten nemen van Celine, na al ons leuke avonden in Chiang Mai en dat was wel minder grappig. 't Was heel tof met ons drietjes. En ze heeft ons een boekje met Monchichi op gegeven! 't Is een notaboekje met foto's van Monchichi en zinnetjes als "let's go! my best friends have a good lucky days!" Funny toch! Ik ijver voor een revival van Monchichi! En als ik hier een liveone vind, dan neem ik hem mee! Je vindt dat niet meer in België toch. En als iemand weet waar wel in België, let me know!
Dus Celine, als je dit leest, merci voor de fijne dagen in Chiang Mai! en de blueberry cheese pie en de wontons en de cashewnutsalade en de "best mojito's in town' en de Mai Thai's en de bananenchips oh en de frietjes! En i'll let you know how the sticky mango rice is!
Zo, dit is het voorlopige relaas van ons avonturen in Thailand. Tja, veel spannende dingen hebben we eigenlijk nog niet gedaan. We hebben vooral al heel veel genoten! En het is hier zo relax, je zweeft ipv haastig ergens naartoe te moeten, je lacht naar iedereen. (allez, niet naar de bloemekesverkopers want anders blijven ze aan je tafeltje staan!)
Nu weet ik waarom al die boedhabeelden zo onverschillig staren. Zo van: "Poeh. Stress. Ik kenne dat nie zenne! Poeh! waar zitte gulder over te sjtresshen. ik zittekik ier hoe in mijn lotushoudingsken en mijn ogen halftoe en mijn handen open. Maakte gulder ulder maar zorgen om alles, mij kan dat niks nie schelen zenne!
Allez, we gaan hier dus nog wa verder ontstressen in Chiang Mai. Tot binnenkort!
Abonneren op:
Posts (Atom)