vervolg>>>

Morgen begint de 3daagse trekking. HELP! Zonder conditie en met toerista. Ik zag het gelijk allemaal niet meer zitten, maar madam immodium zou me wel door de trekking sleuren. De trekking begon alvast iessssieieieieieie... op nen olifant! Jammer genoeg een uitgebuite olifant die leefde langs de grote baan. Nog geen half uurtje rondjes draaien in de jungle en we mochten alweer vertrekken. Lunch aan een waterval en met kleren en al erin geplonsd. Mijn kleren drogen toch snel in de hitte en daarna zou ik ze toch vol zweten. De namiddag was lastig! Bergop, snikheet. Ik had de avond voordien nog gebeden voor een mirakel zodat ik de jungletocht zou overleven. Het mirakel kwam er in de vorm van een koppel 60plussers, Cruz en Paul. Een fantastisch stel mensen die al jaren reizen en fantastische verhalen kunnen vertellen.
Gelukkig kon ik af en toe uitrusten samen met Cruz, zo leek ik toch niet helemaal het achterkomertje. De bamboowandelstok uit een boom getoverd door onze junglemangids kwam ook van pas. Na een uur of drie kwam gelukkig een einde aan de helletocht en konden we bij een frisse pint in ons verblijfplaats in een bergdorpje bijpraten met de rest van de groep. Terloops vroeg ik aan de gids Den of er veel slangen waren - toch wel één van mijn angsten - hij antwoordde dat er geen anaconda's te vinden waren in de Thaise jungle, wel anahonda's (een slang op wielen dus) haha. (in Thailand zie je iedereen op een brommertje, vaak een Honda)
's Avonds moesten we ook nog es aan een kampvuur liederen zingen met de plaatstelijke schoolkinderen en - oh verrassing - een kleine bijdrage geven. Maar het ergste moest nog komen... we moesten een lied van ons eigen land zingen. En zo is het gekomen dat Marjan en Ilse temidden de jungle voor een bende starende kinderen de kabouterplopdans gezongen en gedanst hebben. Een moment om snel te vergeten. Applaus! De volgende dag blijkt de tocht veel minder zwaar en ook de leukste dag. We gaan dieper de jungle in, passeren mooie landschappen en jungleman toont ons hoe we kikkers moeten vangen. Een lekker avondmaal... I don't think so!!!! Ik sla de geroosterde kikkers die avond met een flauwe grimas af. We krijgen ook nog chopsticks gemaakt uit bamboo. En om een uur of drie 's middags eindigt de tocht aan een hutje temidden de jungle. Niks in de buurt, behalve wij, de jungle en... de chocoladeverkoper. Onze Chileense tochtgenote had kennelijk geopperd dat ze zin had in chocolade. En ook in de jungle kan je daar kennelijk aan geraken. Nu nog een pizza van Dr. Oetker en de dag zou helemaal goed zijn :-) Helaas, het was curry en geroosterde kikkers. Na een paar uur rondstaren in de jungle hadden we het wel gehad en kropen we vroeg in bed. En nu blijkt dat je dus nog harder kan slapen dan in Pai. Onze bedstee voor die nacht was dus maar dat... een plank. Een deken erop en ne vieze slaapzak. Mijn hoofdkussen - mijne fleece - moest ik al snel rond mijn lijf wikkelen want het is koud in de jungle 's nachts. En waarom, oh waarom had ik nog een pintje gedronken bij het eten. Mijn blaas maakte me wakker temidden de nacht en ik durfde niet naar het toilet. Die lag namelijk over een riviertje met een wankele boomstam als brug. En we zaten temidden de jungle met wat voor vieze beesten allemaal. Needless to say dat ik die nacht niet echt gelijk een roosje geslapen heb.
De volgende dag volgde een saaie wandeling, bergaf - pijnlijk voor de bleinen - in een stuk verdorde / verbrande jungle. 's Middags lunch aan een grote baan waar hordes toeristen toestromen. Dit was niet de non-commerciële trektocht waar we op gehoopt hadden. Nadat we als vee achterin een pick-up werden vervoerd naar de rivier mochten we op een bamboovlot plaats nemen. Met de poep in het water. Maar wel een leuke tocht.
Nat en moe waren we content om terug te rijden naar Chiang Mai. Het beste sapje van de hele wereld in het Dadacafé maakte de dag goed. We mochten nog een laatste nacht slapen bij ons gastvrouwtje van Kent Guesthouse, Suzy, om dinsdag te vertrekken naar het zuiden; Eindelijk naar het strand. Maar eerst een helse vermoeiende tocht van meer dan 2 dagen. Het begon al met vertraging in het station van Chiang Mai. Maar gelukkig maar, dan zouden we de volgende morgen niet te vroeg aankomen in Bangkok. De nachttrein is grappig: 's avonds bevelen ze je op te staan van je zitje en dan wordt dat plekje omgetoverd tot een stapelbed met gordijntjes. Eigenlijk nog vrij goed geslapen in de trein. De volgende dag in Bangkok was wel hels: heet en we moesten heel wat shopping doen. Eerst in de chaos van Chinatown, daarna ook nog Kao Sang Road. De cadeautjes hebben we opgeslagen in een guesthouse in Bangkok, dus dat hoeven we niet mee te sleuren voor de rest van de reis.
's Avond namen we dan de nachttrein naar Surat Thani. En dan moesten we nog op de bus en de boot vooraleer we op het eiland Koh Phangan arriveerden. We wilden zo snel mogelijk een slaapplaats, maar het mocht niet zijn. Na een uur wachten blijkt er geen boot te varen naar het strand waar we naartoe willen. We moeten over land. Hm.