ALLEEN REIS JE NOOIT

Ik word hier in Koh Phangan omringd door beesten. Spontaan komt een beeld in mijn hoofd: een scene uit Sneeuwwitje waar ze omringd is door allerlei beesten... vogeltjes, een hertje,... Alleen, bij mij zijn het vieze beesten. In mijn hangmat heb ik zicht op de hanglamp. Daar zitten maar liefst 3 kevers op. En vanbinnen zit een gecko de hele tijd te staren naar mij. Ik herinner me een paar maanden geleden. We zaten voor een opname voor stadstv bij iemand thuis in de badkamer. Daar stonden van die bakken met kevers in, een verzameling van een liefhebber. Ik weet nog dat ik toen met een vies gezicht naar die bakken stond te loeren en een beetje verder ging staan. Die verzamelaar zou hem hier nu wel amuseren... ikke niet. Ben al es uit mijn hangmat gesprongen omdat 1 van de kevers besloot - na een hele dag maar 1 mm verroerd te hebben - rond te vliegen. En dan zit er er aan de overkant nog zo een te staren naar mij. Met priemende witte stippen op zijn... "hoofd". Hoe noem je dat bij een kever? Hebben die uberhaupt een hoofd, een kop, ietsiepietsie kleine hersentjes die kunnen nadenken en zeggen: "Zo, we gaan die Ilse - die zo een hekel heeft aan kleine beesten - es komen pesten door allemaal samen op haar terras te komen zitten." In het begin dacht ik zelfs dat ze een versiersel waren op de hanglamp, zo stil zaten ze.
En dan heb je nog de honden en de katten. Wees maar zeker dat er altijd eentje naast me komt liggen op het strand. Gisteren kwam er gewoon eentje mijn terras opgehuppeld. Snuffel snuffel onder de hangmat. Zo van: "Je vindt het toch niet erg als ik hier even rondhang he. Je zit toch maar in je eentje." De volgende dag besloten 2 katten hun persoonlijke vendetta uit te vechten onder mijn terras. Kwestie dat ik goed kon meevolgen, niewaar.
Maar het fijnste gezelschap hier - en ik zeg dit in de allerergste ironische toon - zijn de kakkerlakken. Bij mijn vorige bezoek hier met Marjan hebben we al een aangename kennismaking gehad. Ik stond toen in de hoek te gillen. Deze keer stond ik er alleen voor. Ik kwam van buiten, ging naar de badkamer, veegde mijn bezweette gezicht af met een handdoek en ik leg hem terug. Ga de kamer in... iets trekt mijn aandacht. Ik weet niet wat maar iets trekt mijn blik terug naar de badkamer. En ja hoor! Daar zit ie dan, mijn persoonlijke nachtmerrie, meneer kakkerlak. Geen gil deze keer, gewoon woedende vastberadenheid. Nie mee mij moat! Ik pak mijn sandaal. Volg de kleine klootzak en als ie op een goeie plek zit, sla ik toe! Lap, in 1 keer morsdood. Het was wel niet zo nen groten. Mijn trots verdwijnt snel voor angst... Nee, ik wil er zo geen tiental doodslaan. Zo dapper ben ik nu ook weer niet. Gelukkig is de vriendelelijke madam van de receptie zo vrijgevig om mij een bus insectenspray te geven. Nu spuit ik elke dag in alle hoekjes en randjes terwijl ik af en toe es een buur hoor gillen (allemaal meiden trouwens) of een harde klap hoor.

Scary was ook het vreemde incident gisteren. Ik lag lekker in mijn hangmat te lezen en zag de kuisvrouw in het hutje ernaast heel de tijd op het terras stokstijf staan. ik lette er niet op. Misschien wacht ze op een collega om de sleutel te brengen. 5 minuten later stond ze er nog... en de deur stond open... hm. Enkele minuten later komen 2 meisjes langs. Ze staan allemaal te staren naar de struik naast het hutje. Eentje trippelt dichterbij, loert vanop de tippen van haar tenen en springt dan weer snel weg... vreemd. Na wat gepalaver slaat de ene kuisvrouw met haar stok op de struik en kijkt. Ze durft gelijk niet naar binnen gaan. Uiteindelijk passeert een mannelijke collega en gebaart iets van "het zal wel weer wegkruipen". Heeeel vreemd. Een koude rilling bekruipt me. Uiteindelijk gaan de kuisvrouwen aarzelend aan het werk na nog een laatste blik op de struik... Ik wil echt niet weten wat daar zat. Ik wil het niet weten... neeneeneenee

Het zal geen rustige nacht worden die nacht. 2 keer raden waar ik van droom: vieze beesten. en tien keer mijn kamer controleren voor ik in bed kruip. En af en toe es recht schrikken als ik een geluidje hoor. Ja, ik ben echt geen fan van vieze beesten. Maar ja, een mens wordt er alleen maar sterker van.

Maar de allerfijnste - ja, daar is die ironische toon weer - smeerlappen zijn de muggen. In Bali was mijn lichaam eindelijk es vlekkenvrij. Maar hier in Thailand slaan ze weer ongenadig toe. Mijn lichaam is echt volledig bedekt met muggenbeten. Ik loop me als een gek te krabben. Heb alle mogelijke middeltjes op mij gesmeerd. Besprenkel me overvloedig met Deet, dat piekt. Maar ze blijven komen. Je zou denken dat mijn bloed na een week ontgiften niet meer zo zoet smaakt. Maar nee, op de meest irritante plekken laten ze hun sporen na.
Het liedje 'Op een rode paddenstoel, vol met witte stippen...' springt in mijn hoofd. Alleen is het witte Ilse met rode stippen, allez, intussen al bruine Ilse... maar zeker met veel rode stippen.
Een voordeel aan deze muggen, ze zoemen niet zo rond uwen kop zoals in Belgie. Maar nevertheless, voor mijn part mogen de beesten volledig vernietigd, verwoest, uitgeroeid worden!

Zo, ik denk dat ik alle irritante schepsels nu wel overlopen heb. Gelukkig is er het fluiten van de vogels, het krekelen van de krekels, het blubben van de visjes in de zee. De dagen sudderen hier langzaam voorbij. Ik verdeel mijn tijd tussen het strand en de hangmat. Nog een weekje en ik ga naar huis. Mijn boeken bijna uitgelezen, mijn verhalen bijna geschreven, mijn goeie voornemens gemaakt. Het wordt tijd om terug naar huis te komen. Mijn avonturen zijn achter de rug... - hopelijk, want ik moet nog 3 dagen in Bangkok verblijven! Hopelijk zijn er geen rellen meer. En dat is er nog die vervelende aswolk.
Na meer dan 2 weken onderweg op mijn eentje wil ik weer es gewoon Nederlands spreken of tetteren met iemand die ik ken, waarbij ik geen uitgebreide introductie van mezelf moet geven... waar kom je vandaan, waar ga je naartoe, "oh, from Belgium, aaaah... Brussels..." Neeje, Gent jongene.
Ik krijg zin in een pakje friet met stoofvleessaus en tartaar. Ik wil aperitieven met een lekker glaasje cava. En ik wil slapen in mijn eigen bedje. Zonder te moeten denken aan vieze beesten die in en rond mijn hutje sluipen of wakker te worden door de honden die samentroepen om 's nachts een potje te janken.
't Is mooi geweest. 't Is zo goed of da'k et had heb!
Zet mij maar op dienen vlieger noar Gent.