Daar gaat ie dan... de detox!
Al weken ben ik aan het twijfelen wat ik zou doen, verschillende detoxcentra opgezocht op het internet, reviews gelezen op Tripadvisor. En hier sta ik dan in Koh Samui. Ik ben er niet gerust op. Mijn oorspronkelijke plan was om naar The Spa Resort te gaan. Maar de recencies op Tripadvisor zijn allesbehalve goed. Met een bang hartje ga ik op zoek... in de broeiende zon en geen idee of ik juist aan het stappen ben. Ineens valt mijn oog op "The New Leaf". New leaf, een nieuwe bladzijde ... klinkt veelbelovend. En ik herinner me dat de reviews op Tripadvisor heel goed klonken. 't Is wel een beetje boven mijn budget. Ik besluit toch es naar binnen te gaan. Meteen word ik verwelkomd door Josie, een vriendelijke Britse madam. Ze geeft me wat uitleg, een korte rondleiding en - na wat aandringen - een korting. Intussen sla ik een babbeltje met een ietwat vreemde, uberrelaxe Amerikaan, Eric.
Ik hap (haha, snapt em, haha) nog niet meteen toe, maar dit voelt goed. En na een namiddagje broeden, keer ik terug en schrijf me in voor 5 dagen detox. Misschien maak ik er nog 7 van, we zullen zien.
De volgende dag check ik in. En joepie joepie: ik heb een kamer met airco. Geen overbodige luxe als het buiten 40 graden is. Er ligt zelfs een nieuwe tandenborstel, een tongschraper en een tube biologische tandpasta... en een groot lekker ruikend stuk zeep. Ik klap gelijk een klein kind in mijn handjes en maak gilgeluidjes. En en: de was en de strijk wordt gratis gedaan. En en en: er staat een tv! En er is een megademaxmoatsupergrote dvd-collectie. Joepiiiiiiii. My god, wat is het fijn om na 8 weken nog es een filmpje te kijken. En ze hebben een heleboel films die ik al lang es wou zien. Dus ik kan me hier elke avond zoet (haha, snapt em, haha) houden met filmpjes zodat mijn gedachten niet te veel afdwalen naar eten.
Ik besluit die namiddag mijn laatste noedelsoepje te eten en mijn laatste sigaret te roken. En de vorige avond heb ik mijn laatste pint gedronken. Het smaakt eigenlijk niet eens, ik loop wat ziekjes van de toerista... again. Maar mijn maag is tenminste al wat voorbereid op 7 dagen vasten.
Die avond begint de vasten. Ik krijg mijn eerste "vegetable broth", een groentenkooksel... verbazend vullend. "En als je wil, krijg je een 2de portie," vertelt Rachel me. Rachel is een 23jarige Britse. Graatmager en ze zit hier voor 2 weken! 2 weken! Ik maak meteen ook kennis met een paar andere gasten, allemaal vrouwen by the way. Tja, zo'n detox is om jezelf te zuiveren, maar natuurlijk wil iedereen graag een paar extra kilo's kwijt. Emily is nog zo'n Britse. Grote mond maar een klein hartje. Ze heeft thuis een klein eetprobleem... ze stopt constant voedsel in haar mond. Een soort compulsieve eter. Met de detox hoopt ze die slechte gewoonte te breken. Dan heb je nog Lucy: je kan er niet naast kijken of liever horen. Lucy voert graag het woord. Ik vind ze wat te. Te healthfreak. Ze blijft voor - hou je hart vast - 18 dagen! Daarbij komt nog dat ze als een bezetene elke dag in de gym zit. Ze is de laatste jaren gestopt met roken, alchohol, koffie en nu eten :-) Constant zegt ze "I'm in the zone". Euh ja, right. Next. Vera en Karen zijn
2 oudere, schatten van vrouwen. Ik klets liever met hen. Ze zijn tenminste iets realistischer. En dan is er nog Irina, een stil Brits meiske, die we bijna nooit zien. Ze heeft diabetes en kennelijk doet de detox wonderen voor haar suikerspiegel. De volgende dagen vervoegen er ook nog wat mannen het gezelschap. Danny, een Brit die in Bangkok woont en werkt. Hij is hier een weekje met verlof. Tja, ik prop me liever vol lekkere dingen als ik maar een week verlof heb, maar enfin. Hij blijft de hele week vurig verlangen naar een pint. En dan is er Pieter, een toffe kerel uit Nederland (ja, er zijn toch nog toffe Nederlanders ;-)) Hij heeft er net een fuifweekje op Koh Phangan opzitten en nu gaat ie al die vuiligheid uit zijn lichaam zuiveren. Julie en Ron, een Brits koppel dat in Canada woont. Julie praat constant en vraagt iederen naar de vorderingen. Maar 't is wel een lieve madam. Ron compenseert haar luidruchtigheid met zijn rustige aanwezigheid.
En dan zijn er nog de begeleiders. Josie is bijna constant aanwezig. Je kan haar alles vragen over voeding, het programma dat we volgen, de voedingssuplementen die we krijgen. Ze zorgt ervoor dat we gemotiveerd blijven. Elke dag vraagt ze hoe het met je is. Klinkt niet veel, maar het doet wel deugd. Dat is er Tom, de Happy Thai. Hij klopt elke morgen om 6u30 op mijn deur met dezelfde opgewekte woorden: "Goodmornin Ilsa, everything okay?... Thank joe" Ik mompel op dat uur van de dag iets onverstaanbaars terug. Air is de Thaise manager. Een vriendelijke, optimistische vrouw. En Eric, die rare Amerikaan, is de yogaleraar. Vandaar de relaxte houding.
De 1ste avond ga ik happy als een klein kind naar mijn aircokamer met tv.
De komende dagen volg ik altijd dezelfde routine. Om 6u30 opstaan. Als opwekkertje krijg ik een scheutje kokosolie, vitamines en vezels. Njamie. Daarna neemt Tom ons mee voor een strandwandeling om het metabolisme op gang te krikken. Na een doucheken krijgen we ontbijt. En ik moet zeggen... een echt heerlijk appelwortelsapje. Om 9u komt de verpleegster. Een zotte Thaise die heel happy en opgewekt is. Het enige wat ze doet is me wegen en mijn bloeddruk en temperatuur meten. En vragen hoe ik geslapen heb. Nu, ik slaap hier niet zo denderend - 2 nachten dankzij het Thais nieuwjaar... die Thai zijn zot! Maar als ik haar zeg dat ik niet zo goed geslapen heb, schrijft ze gewoon op: "good sleep". Neenee, bad sleep. Maar onverstoorbaar glimlacht ze: "good sleep, everything good, yes!?" Euhm, ja zekers. Die Thai, soms zijn ze onverstoorbaar en onbegrijpbaar. Enfin, ondanks het gebrek aan slaap, liep de rest van mijn gezondheid op rolletjes.
Om 9u30 hadden we dan yoga. En ik moet zeggen, it was fun! De eerste les was gruwelijk. Enkel Karen en ik namen deel. En Eric, de leraar, had de avond ervoor een broodje met kaas gegeten... OH ZONDE! en hij wou zichzelf nu straffen daarvoor door een extra stevige yoga-workout te doen. Karen en ik waren de nietsvermoedende slachtoffers. Maar het bleef heel fun. We deden enkele moeilijke poses: upward dog, donwnward dog. Evenwichtsoefeningen. Ik stond te beven. En Eric hield het tempo erin. Maar achteraf voelde ik me fantastisch! Meer nog, Eric vond ons z'n beste leerlingen tot nu toe. Toegegeven, het was ook nog maar zijn 10de dag in The New Leaf. De yogales was elke dag een plezier. Een mengeling van lenigheid, kracht, evenwicht, kracht en ontspanning.
Na de yogales mochten we al beginnen uitkijken naar de lunch: aperitiefhapjes waren appelciderazijn en spirulina (gemaakt van zeewier en een soort proteinenbom). En dan als hoofgerecht een njamie fruitsmoothie met extra vezels.
In de namiddag hadden we altijd een andere activiteit. Ik heb vooral genoten van het Thais Boxen. Het Thais koken was ook een leuk extraatje. We kregen namelijk 3 lepels als proevertje. 3 soeplepels! Stel je voor!
Daarna werden we verwend met een massage. Altijd leuk. Natuurlijk was dat alleen om ons goed te stemmen voor de colonics... de darmspoeling. Ik ga er geen tekeningetje bij maken. Doel is je darmen te zuiveren van alle giftige stoffen. Echt aangenaam is de hele bedoening niet. Maar we werden daarna getrakteerd met een lekkere cocktail. Iets om alle goeie stoffen die ook mee weggespoeld worden, te vervangen.
Tegen 17u begon ik meestal wel honger te krijgen. Dus we werden afgeleid met een half uurtje watergymnastiek en een stoombad.
Tegen dan was het alweer tijd voor het avondmaal: het groentendrapje.
Zo zagen de dagen er ongeveer uit. Veel meer gebeurde er niet en veel moest er ook niet gebeuren, want je voelt je toch wel redelijk slapjes van het vasten. Maar ik voelde me verbazend goed en ik ben geen enkele keer in verleiding geweest om iets te eten. Het was alsof je in een soort cocon leefde. Iedereen was er voor hetzelfde doel en no way dat je zou zondigen door iets te eten. Ook zonde van het geld. Waarom zoveel centen uitgeven als je toch niet zou vasten. Zelfs het roken kon ik laten. Ook omdat we niet mochten roken in het resort. En daarom besloot ik ook om 7 dagen te detoxen. En net op dag 5 kreeg ik natuurlijk een dipje. Dag 5 was ook de dag van de leverspoeling.
De leverspoeling. Ja, geen leuke dag. Je krijgt enkel een appelsap als ontbijt en lunch. En vanaf 14u mag je geen water meer drinken. Ook het groentensoepje 's avonds mag je op je buik schrijven. Voor 14u had ik me dus volgegoten met water. Ik was doodsbenauwd dat ik zou vergaan van de dorst. Om 14u kreeg ik mijn massage. Na een half uurtje moest ik natuurlijk enorm plassen. En als ze dan je buik masseren... ik kan je zeggen, ik heb me serieus moeten concentreren. Enfin, om 18u en 20u kregen we een zoutoplossing te drinken. om 22u kregen we een mengsel van olie en limoen. En daarvan kreeg je dus enorme hm toerista. Daardoor zouden er allemaal steentjes uit je lever moeten komen, zacht gemaakt door het appelsap. Bij mij kwam er die nacht dus welgeteld 1 steentje uit. Wat ofwel een heel goed of een heel slecht teken is. Gezien mijn nogal Bourgondisch verleden, denk ik het tweede. Ik was ongelofelijk ziek die nacht. 2 uur geslapen en die olie bleef maar op mijn maag liggen. Het was alsof ik een hele erge kater had, maar dan zonder de koppijn. De volgende dag voelde ik me ellendig. En al die andere hadden dus wel tientallen steentjes gespoten.
Tot de namiddag. Alles kwam er uit. Tientallen groene steentjes. Bacterien die in je lever zijn opgehoopt. Dat alles kwam uit mijn lijf en ik voelde me nog meer miserabel. Maar toen alles eruit was, begon het snel te beteren. De volgende en meteen ook de laatste dag van de detox voelde ik me super, vol energie. Blij en zuiver.
Dag 7 van de detox was de beste van allemaal. Ik had het gevoel dat ik kon blijven vasten. Ik mocht het einde van de detox vieren met een slaatje die avond. Maar ik kreeg maar een paar happen binnen. De volgende dag nam ik met spijt in het hart afscheid van iedereen. Josie gaf me nog wat goeie raad over gezonde voeding en het was afgelopen.
Hup, de boot op naar Koh Phangan voor een laatste weekje strand. Het was een hele fijne detoxweek. Veel makkelijker dan ik gedacht had. Ik was lekker gezuiverd en had met super geamuseerd met de yoga.
Maar oh my Buddha, nu sta ik er voedselgewijs alleen voor.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten